Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Βάλε και κανένα σουτ ρε Γιάννη



Αφορμή για αυτό το post είναι η νέα μεγάλη εμφάνιση του Αντετοκούνμπο απέναντι στους Lakers. Έκανε το πρώτο του triple-double και μάλιστα με 27 πόντους κερδίζοντας έτσι τα θετικά σχόλια και του Kobe. Όλα ωραία και καλά όμως μήπως δεν φτάνουν μόνο τα καλά λόγια και οι σχετικά συχνές καλές εμφανίσεις;

Η αλήθεια είναι πως έχει βελτιωθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια όμως δεν έχει κάνει ακόμα το μεγάλο μπαμ που θα τον φέρει στη κορυφή. Και ο μόνος λόγος που αναφέρω την κορυφή είναι γιατί  πιστεύω πως αυτό το παιδί μπορεί να αγγίξει τη κορυφή. Τι του λείπει όμως; Έχει εκρηκτικότητα, είναι γρήγορος, έχει μακριά χέρια, φοβερά άλματα. Πραγματικά από αθλητικά προσόντα δεν του λείπει τίποτα. Τι λοιπόν τον κρατάει ακόμα στη γη και δεν τον αφήνει να πετάξει.

Εργατικός είναι, φοβερή αίσθηση του χώρου έχει όμως ακόμα δεν κατάφερε να μπει στους top παίχτες του NBA. Μάλιστα πριν κάνα δυο μήνες ακουγόταν πως θα τον διώξουν από τους Bucks. Ο λόγος λοιπόν είναι ευνόητος αν κάποιος δει τον τρόπο που βάζει τους πόντους του ο Γιάννης. Οι περισσότεροι πόντοι του μπαίνουν από κοντά. Είτε από αιφνιδιασμό, είτε από κάποιο "μπάσιμο" ή από κάποιο rebound που "κλέβει" από τα χέρια των centers. Από μακρινό σουτ τίποτα.

Και μιλάμε για το 2016 με τους Warriors να οργιάζουν από τα 6.75 και να εκμεταλλεύονται την ευστοχία τους στο μεγαλύτερο δυνατό κάτι που σημαίνει πως αν κατακτήσουν τον τίτλο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά όλες οι ομάδες του NBA θα αποφασίσουν να έχουν σουτέρ στο roster τους για να αντιγράψουν τον καλύτερο. Εδώ ο Γιάννης θα τα βρει σκούρα αφού φαίνεται σιγά σιγά πως ακόμα και το NBA θέλει τους καλούς σουτέρ και δεν αρκεί το θέαμα.

Το σουτ όμως δεν είναι τίποτε άλλο από "οργισμένη" προπόνηση. Ο Bird, ακόμα και αν είχε ένα αντισυμβατικό σουτ, είχε μεγάλα ποσοστά γιατί στις προπονήσεις έριχνε κι εγώ δεν ξέρω πόσα. Ο μεγάλος Ντράζεν Πέτροβιτς είχε πει τα εξής λόγια: "Χίλια σουτ στην προπόνηση για να μπαίνουν όλα στον αγώνα". Και πραγματικά ο Γιάννης μπορεί να βελτιώσει το σουτ του αφού το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να συγκεντρωθεί σε αυτό γιατί το σουτ δεν είναι τίποτε άλλο από υπομονή και σκληρή προπόνηση. 

Στο Ευρωμπάσκετ το καλοκαίρι που πέρασε, οι περισσότεροι αντίπαλοι του Γιάννη δεν τον φοβόντουσαν όταν ήταν μακριά. Φοβόντουσαν μόνο την εκρηκτικότητα του, που αν η αντίπαλη ομάδα παίξει σωστή άμυνα μπορεί να τον σταματήσει σχετικά εύκολα. Αυτό όμως που κάνει έναν παίχτη να τον φοβούνται όλοι όπου και να βρίσκεται είναι το σουτ. Ακόμα και 20 χρόνια πριν ο Γκάλης ήταν φόβος και τρόμος γιατί ακόμα και αν δεν κατάφερνε να μπει χαμηλά στο καλάθι μπορούσε με ένα καλοζυγισμένο σουτ από μέση απόσταση να βάλει τους πόντους του.

Σκεφτείτε τον Jordan πως θα ήταν αν το μόνο που μπορούσε να κάνει θα ήταν διείσδυση. Δεν θα τον φοβόταν κανείς αφού οι περισσότεροι παίχτες στο NBA έχουν φοβερά αθλητικά προσόντα και μπορούν να κάνουν μια εκρηκτική διείσδυση. Το φονικό του σουτ όμως από μέση απόσταση τον έφερε στην κορυφή. Το ίδιο και με τον Kobe, με την διαφορά πως το σουτ του είχε μεγαλύτερο range και ήταν το ίδιο φονικό και από τη γραμμή του τρίποντου.

Ο Γιάννης λοιπόν είναι ικανότατος στο γρήγορο παιχνίδι και στο ανοιχτό γήπεδο και αυτό γιατί τον ευνοούν τα αθλητικά του προσόντα. Όμως αν βελτιώσει το σουτ του σε τέτοιο βαθμό που να τον φοβούνται οι αντίπαλοι του όταν βρίσκεται μακριά από το καλάθι θα φτάσει σε ένα άλλο επίπεδο παίχτη. Και δεν λέμε να γίνει σουτέρ όπως ο Curry αλλά τουλάχιστον on the spot shooter θα μπορούσε να γίνει. 

Σε ένα άρθρο στο contra.gr διάβαζα πως θα πρέπει ο Γιάννης να θυσιάσει ένα καλοκαίρι και να μη παίξει στην Εθνική ώστε να δουλέψει το σουτ του. Και συμφωνώ. Αν πρέπει, για να γίνει καλύτερος, να μην έρθει στην Εθνική ας το κάνει. Όμως νομίζω πως είναι δύσκολο για τον Γιάννη κάτι τέτοιο. Είναι από τους λίγους παίχτες της Εθνικής που θέλει να παίζει με το εθνόσημο και είμαι σίγουρος πως νιώθει αυτή τη πίεση.

Περιμένουμε πολλά από τον Γιάννη, όχι γιατί ακούγεται η Ελλάδα σε κάθε του επιτυχία αλλά γιατί έχει τόσες δυνατότητες που μόνο εκείνος μπορεί να βάλει φρένο. Γιατί έχει τέτοιο χαρακτήρα που σε κάνει να θέλεις να πετύχει τα πάντα στη ζωή του. Όμως νομίζω πως και το NBA τον "θέλει". Του πάει περισσότερο. Το χαμόγελο του και η μόνιμα καλή του διάθεση τον κάνει ιδανικό για τη μέθοδο marketing του NBA. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παίξει στην Ευρώπη, εκτός αν φτάσει 35 και θέλει να κάνει και ένα πέρασμα από τον Πειραιά (είπαμε είμαι γαύρος). 

Υ.Γ: Άσχετο αλλά το γήπεδο των Bucks, με την σκιά του ελαφιού κάτω από το καλάθι είναι απίστευτα όμορφο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου