Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

Αμαρτωλές ταινίες


Συνήθως η γνώμη μου για τις ταινίες συμβαδίζει με την γνώμη των περισσοτέρων. Όμως υπάρχουν δύο ταινίες που ενώ όλοι τις έχουν θάψει εγώ συνεχίζω να υποστηρίζω πως είναι καλές γι αυτό που είναι. Έχουμε λοιπόν:

Super Mario Bros

Το Super Mario Bros η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους την περίοδο που ο Super Mario ήταν παντού. Ήταν η εποχή που μόλις είχε κυκλοφορήσει το SNES και το Super Mario World και η Αμερικάνοι βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν πολλά λεφτά. Έτσι λοιπόν υπήρχε cartoon, τσάντες, comic book και φυσικά η ταινία. Τα περισσότερα αρνητικά σχόλια που έχω ακούσει και έχω διαβάσει αφορούν στο ότι η ταινία δεν έχει καμία σχέση με τα παιχνίδια όμως αυτό δεν με βρίσκει σύμφωνο.

Τα video games του Super Mario έχουν να κάνουν με έναν υδραυλικό και τον αδελφό του που για άγνωστο λόγο μια μέρα  μεταφέρθηκε σε μια παράλληλη διάσταση, στο Μανιταροβασίλειο και του δόθηκε η αποστολή να σώσει την πριγκίπισσα του βασιλείου. Στη διαδρομή πηδάει από πλατφόρμα σε πλατφόρμα, σπάει τούβλα και εξοντώνει χελώνες με το βάρος του. Αν αυτό ήθελαν οι fans του Super Mario να δουν τότε ας έγραφαν στο video ένα playthrough και ας το παρακολουθούσαν μετά.

Δεν λέω πως η ταινία έχει το απίστευτο βάθος, εξαιρετικές ερμηνείες ή φοβερά εφέ όμως είναι καλή γι αυτό που είναι. Μου άρεσε όταν την παρακολούθησα για πρώτη φορά και μου άρεσε και όταν την παρακολούθησα ξανά πριν από έναν χρόνο.

Ο Mario και ο Luigi φορούν τις στολές τους με τα χαρακτηριστικά χρώματα (κόκκινο - μπλε για τον Mario και πράσινο μπλε για τον Luigi), η Samantha Mathis είναι εκτός από υπερβολικά όμορφη (από τις λίγες ξανθιές που μου αρέσουν) είναι ιδανική για Princes Toadstool (ή Peach αν είσαι νεότερος gamer) και ο Dennis Hopper κάνει αυτό που πρέπει να κάνει σαν King Koopa (ή Bowser). Μπορεί να μην έχει ένα καταπράσινο μανιταροβασίλειο όμως το...κάπως σκοτεινότερο background μαζί με το παιδικό στυλ της ταινίας με ικανοποιεί απόλυτα.

Ό,τι και να λέει όλος ο κόσμος ( ακόμα και ο Bob Hoskins, ο ηθοποιός που παίζει τον Mario) για μένα η ταινία είναι υπέροχη.

To Review του Jeremy Jahns:


Και το trailer της ταινίας:



Η επόμενη ταινία που δεν αρέσει σε κανέναν και εγώ την λάτρεψα είναι το Daredevil. Εδώ δεν αδικώ τους επικριτές της ταινίας αφού έχουν εν μέρη δίκιο. Ναι είναι περίεργα γρήγορο το μοντάζ, ναι η ιστορία δεν βγάζει απόλυτο νόημα όμως αισθητικά η ταινία με ικανοποιεί. Είναι σκοτεινή, έχει δράση και φυσικά την Ηλέκτρα (μεγάλος έρωτας της παιδικής μου ηλικίας αφού το σκίτσο της στα comics είναι...superb).

Η ταινία μου άρεσε τόσο πολύ που την είχα δει τρεις φορές στον κινηματογράφο. Τα πρωινά σαν φοιτητής έβλεπα και άκουγα σε loop τα video clip των evanescense με την θεματολογία του Daredevil. Μου έδινε τόσο motivational pump περίπου ίσο με αυτό των ταινιών Rocky.

Οι περισσότεροι από τους επικριτές άλλαξαν γνώμη για την ταινία όταν βγήκε η extended edition με όλες τις κομμένες σκηνές που έδεναν λίγο περισσότερο την ταινία. Όμως εμένα μου άρεσε και στις δύο εκδόσεις της. Γενικά είμαι sucker για σκοτεινά σκηνικά και γρήγορη δράση οπότε νομίζω είναι κατανοητό σε όλους γιατί μου άρεσε τόσο η ταινία. Επίσης ο Daredevil είναι ο αγαπημένος μου Marvel Superhero.

Το Review του Nostalgia Critic:


Το trailer της ταινίας:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου