Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

Θεωρίες παιγνίων, αυτοματισμοί και deep face...


Το κανάλι Game Theory εδώ και μερικά χρόνια ασχολείται με την επιστήμη πίσω από τα Video Games. Πόσο πιο γρήγορος είναι ο Sonic από τον Mario, θα μπορούσε ο Enzio του Assassins Creed να κάνει τα άλματα στην πραγματική ζωή, θα μπορούσε η Shamus Aran της σειράς Metroid να γίνει μια μικρή μπάλα; Αυτές και πολλές ακόμα ερωτήσεις προσπαθεί να τις απαντήσει ο Matt, ο παρουσιαστής της σειράς Game Theory.

Στο τελευταίο βίντεο του ανέλυσε το κατά πόσο το παιχνίδι Watchdogs μπορεί να είναι πραγματικό. Το παιχνίδι δεν το ξέρω, δεν το έχω παίξει όμως από αυτά που έχω καταλάβει από τον σχετικό χαμό που έγινε τους τελευταίους μήνες στο internet, για ένα μεγάλο μέρος του παιχνιδιού "αναγκάζεσαι" να γίνεις ένα είδος ελιτίστικου χάκερ που έχει την ικανότητα να ελέγχει φανάρια, αυτοκίνητα, να γνωρίζει τα πάντα για το πλήθος γύρω του, να παρακολουθεί τηλεφωνικές συνομιλίες και να κλέβει χρήματα από ATM ( το θαυμάσιο σε αυτό το αρκτικόλεξο είναι πως και στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα είναι  ακριβώς το ίδιο. Αυτόματη ταμειακή μηχανή (ΑΤΜ) στα ελληνικά, automated transaction machine (ATM) στα αγγλικά).

Κάτι συνηθισμένο στις Hacker-ο-ταινίες είναι η διαχείριση των φαναριών στους δρόμους. Ο J. Random Hacker με μερικά πλήκτρα στο laptop του καταφέρνει να αλλάξει το patern των φαναριών σε αυτό που εκείνος επιθυμεί. Ακούγετε επιστημονική φαντασία όμως γίνεται και μάλιστα ο χάκερ Cesar Cerrudo το κατάφερε πρόσφατα. Για αναλυτική περιγραφή της μεθόδου του μπορείτε να δείτε το σχετικό post του εδώ.

Στο Die Hard 4 ο συνεργάτης του John McLane με την μέθοδο κοινωνικής μηχανικής καταφέρνει να κάνει την τηλεφωνήτρια να δώσει την εντολή στο αυτοκίνητο, που οι πρωταγωνιστές θέλουν να κλέψουν, να ξεκινήσει. Επιστημονική φαντασία; Όχι! Τα περισσότερα μοντέρνα αυτοκίνητα λιγότερο ή περισσότερο βασίζονται σε μικροτσίπ και αλγορίθμους. Είτε για να σε βοηθάει στο παρκάρισμα με σχετικούς αισθητήρες ή ακόμα και με κάμερες στη πίσω πλευρά του αυτοκινήτου, είτε για να ακούς την αγαπημένη σου εκπομπή από στο internet ενώ είσαι εν κινήσει. Και το μέλλον είναι ακόμα πιο...αυτοματοποιημένο. Αυτοκίνητα που θα μπορούν να σε πηγαίνουν στον προορισμό σου μόνα τους με την μοναδική ίσως συμβολή σου στην συνολική διαδρομή που θα ακολουθήσει το αυτοκίνητο σου να είναι ο αρχικός προορισμός που θα του ορίσεις.

Η τεμπέλικη συμπεριφορά του ανθρώπου με ανησυχεί σε δύο επίπεδα. Το ένα φυσικά είναι η έλλειψη κάποιον ικανοτήτων που μας έχουν προσφέρει δραστηριότητες όπως η οδήγηση. Αν δεν χρειάζεσαι να οδηγήσεις τότε τα αντανακλαστικά σου και η χωροταξική σου ικανότητα θα εξασθενήσουν. Το άλλο επίπεδο είναι η ελευθερία. Μια ταινία που μπορεί κάποιος να δει για αυτά τα ζητήματα (αυτοματοποίηση εναντίων ελευθερίας επιλογής) είναι το I, Robot. Βασίζεται σε ιδέες του Issac Asimov όπως τους τρεις νόμους της ρομποτικής.

Αυτό όμως που με τρομοκρατεί περισσότερα είναι το project Deep Face. Με μοντέρνους αλγορίθμους τεχνητής νοημοσύνης μπορεί ο υπολογιστής με μεγάλη ακρίβεια να αναγνωρίσει κάποιον από την φωτογραφία του. Ένας αλγόριθμός που αν ο Zuckerberg αποφασίσει να πουλήσει στις μεγάλης δυνάμεις αυτής της περιόδου θα γίνει ο πλουσιότερος άνθρωπος στο κόσμο. Και αυτό γιατί αν συνδυαστεί ο αλγόριθμος αυτός με τις κάμερες που υπάρχουν σχεδόν παντού θα μπορούσε ένας υπολογιστής σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να ξέρει που βρίσκεται ο καθένας από μας.

Σίγουρα όλα αυτά μπορεί να τρομοκρατούν. Όμως επιμένω στην άποψη μου. To facebook και το google έχουν τις πληροφορίες που ΕΓΩ επέλεξα να τους δώσω. Δεν θα έδινα ποτέ πληροφορίες σε αυτές τις υπηρεσίες που δεν θα ήθελα να τις ξέρει ο κόσμος. Σχετικά με τους αυτοματισμούς τα πράγματα είναι απλά. Όλα είναι στο χέρι μας. Αν δεν δεχθούμε τις, εκλυστικές κατά τα άλλα, υπηρεσίες ενός ρομποτικού αυτοκινήτου και το προϊόν δεν πουλήσει (γιατί ανεξάρτητα το πόσο καλή ή κακή είναι μια τεχνολογία ο τελικός κριτής είναι η πώληση) τότε δεν θα υπάρξει αυτοματοποιημένο αυτοκίνητο.

Εδώ θα αναφέρω το παράδειγμα της Microsoft πριν από έναν χρόνο περίπου. Θα ανάγκαζε τους κατόχους της νέας της κονσόλας να έχουν συνέχεια ανοιχτή την κάμερα και το μικρόφωνο με την δικαιολογία πως έτσι θα μπορείς να πεις στην κονσόλα σου να ανοίξει και αυτή να ανοίγει. Αφού λοιπόν έφαγε κράξιμο από μεγάλη μερίδα των gamers και φοβήθηκε πως το Xbox One θα πήγαινε άπατο αναγκάστηκε να το πάρει πίσω αυτό το "feature" και να μπορείς να έχεις την κονσόλα σου χωρίς κάμερα και να την ανοίγεις με τον "πατροπαράδοτο" τρόπο.

Όλα λοιπόν είναι στο χέρι μας. Κανένας μεγάλος αδελφός δεν θα μας ελέγχει τη ζωή αν εμείς δεν του δώσουμε το δικαίωμα.

Για περισσότερα ακολουθεί το video του Matt από το Game Theory:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου