Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Τρεις κανόνες για προγραμματιστές


Γυρνούσα λοιπόν σήμερα σπίτι και μέσα στο μετρό καθόταν μια εντυπωσιακότατη κοπέλα με μεγάλο στήθος, παχιά όμορφα χείλη και ωραίο κώλο. Το πρώτο πράγμα που μου πέρασε από το μυαλό όταν την είδα ήταν : Υπάρχουν άραγε κάποιοι γενικοί κανόνες που ένας προγραμματιστής θα μπορούσε να ακολουθήσει ;

Έτσι λοιπόν όταν γύρισα σπίτι έκανε μια μεγάλη έρευνα (έγραψα δηλαδή στο google τι ήθελα και αυτό μου εμφάνισε όλες τις πιθανές απαντήσεις στο ερώτημα μου) και κατέληξα στα παρακάτω.

Κανόνας νούμερο 1: Ποτέ δεν θα θυμάσαι τα πάντα.

Κάθε φορά που μαθαίνεις μια γλώσσα να είσαι σίγουρος που θα ξεχάσεις συγκεκριμένες εντολές, παραμέτρους κάποιων συναρτήσεων κ.λ.π. Το νόημα όταν μαθαίνεις μια γλώσσα δεν είναι τόσο οι εντολές αλλά την φιλοσοφία της. Κάποιες γλώσσες θα σε αναγκάσουν να μάθεις να χρησιμοποιείς κλάσεις ενώ άλλες θα σε βάλουν στην διαδικασία των...συναρτήσεων.
Τις εντολές τις βρίσκεις σε κάποιο βιβλίο ή σε ένα εργαλείο που αρχίζει από g και όλοι λένε πως είναι φίλος σου.

Κανόνας νούμερο 2: Για να μάθεις να προγραμματίζεις σε μια γλώσσα πρέπει να γράψεις κώδικα σε αυτή τη γλώσσα.

 Έχω βρεθεί πολλές φορές σε παρέες πληροφορικάριων και geeks και σε πολλές περιπτώσεις όταν φτάνει η κουβέντα σε γλώσσες προγραμματισμού κάποιοι λένε "Ξέρω C γιατί διάβασα το τάδε βιβλίο". Αυτό είναι εντελώς λανθασμένο γιατί πρώτον ποτέ δεν "ξέρεις" μια γλώσσα 100% και δεύτερον για να καταφέρεις να μάθεις όλα της τα τερτίπια πρέπει να γράψεις αναθεματισμένο κώδικα σε αυτή τη γλώσσα.

Ο προγραμματισμός είναι μια τέχνη και όπως όλες οι τέχνες αν δεν την εξασκήσεις τότε δεν μπορείς να την ξέρεις. Μπορείς να λες θεωρίες για τον προγραμματισμό αλλά δεν θα μπορείς ποτέ να ξέρεις την πράξη αν δεν πιάσεις το πληκτρολόγιο.

Το καλό με τον προγραμματισμό και τους προγραμματιστές είναι πως για να εξασκήσουν την τέχνη / επάγγελμα τους το μόνο που χρειάζονται είναι έναν υπολογιστή. Αυτό σε αντίθεση με έναν για παράδειγμα χειρούργο που πρέπει να βρει ζωντανούς ανθρώπους να πειραματιστεί (και να τους κάνει walkers). Οπότε, όποιος λέει έμαθα την τάδε γλώσσα γιατί διάβασα το δείνα  βιβλίο και δεν έχει γράψει κώδικα στη γλώσσα αυτή να ετοιμαστεί γιατί θα τον χειρουργήσω (δεν ξέρω πως μου ήρθε ειλικρινά).

Κανόνας νούμερο 3: Αφιέρωσε χρόνο ώστε να κάνεις τον κώδικα σου κατανοητό και σε άλλους προγραμματιστές.

Όταν γράφεις ένα πρόγραμμα το μυαλό σου είναι παντού. Μπορεί να γράψεις κάτι που ακόμα και εσύ αν το δεις μετά από καιρό με καθαρό μυαλό μπορεί να μην καταλάβεις τι έγραφες. Έτσι λοιπόν πρέπει να αφιερώνουμε λίγο χρόνο ώστε να βελτιώνουμε τον κώδικα σε ζητήματα κατανόησης και φυσικά σχολίων. Τα σχόλια εξυπηρετούν έναν και μόνο σκοπό. Να μας λένε ΤΙ κάνει το επόμενο κομμάτι κώδικα και όχι ΠΩΣ το κάνει. Το πως πρέπει να είναι κατανοητό στον κώδικα.

Το ποστ αυτό το εμπνεύστηκα από εδώ: http://www.killerphp.com/articles/the-1-rule-of-programming/
και φυσικά από το ανάλογο video:



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου