Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Machete Kills...όπως λέμε απογοήτευση.

Πριν μερικές εβδομάδες είδα μία από τις ταινίες που ήταν στην wishlist μου, το Machete Kills (2013). Η ταινία για όσους δεν το ξέρουν είναι η συνέχεια του Machete (2010) η οποία βασίστηκε σε ένα fake trailer του Rodriguez για την ταινία που είχε γυρίσει για το Grindhouse (δεν θυμάμαι μετά από τόσα χρόνια σε ποια από τις 2 ταινίες του Grindhouse ήταν το trailer).

Η πρώτη ταινία ήταν εμπνευσμένη σε σενάριο και δράση που μπορούσε να συναντήσει κανείς σε film των '70s. Είχε over the top σκηνές δράσεις, με αποκορύφωμα για μένα τη σκηνή που Machete έκανε το στομάχι ενός αντιπάλου του λαστιχένιο σχοινί για bangee jumping, και εκρηκτικά one-liners που παρέπεμπαν φυσικά σε εποχές επιθεωρητή Κάλαχαν, Shaft κ.λ.π..

Όταν άκουσα για το Machete Kills περίμενα με μεγάλη αγωνία να την δω. Είχα διαβάσει και είχα ακούσει και καλές και, κυρίως, κακές κριτικές. Πίστευα πως οι κακές κριτικές προέρχονταν από άτομα που δεν καταλάβαιναν το είδος της ταινίας ή που περίμεναν μία σοβαρότερη ταινία...αλλά τελικά είχα άδικο.

Το Machete Kills, στο οποίο πρωταγωνιστή όπως και στο πρώτο ο Danny Trejo, ενώ ξεκινάει καλά με όλα τα κλισέ που την έκαναν γνωστή συνεχίζει λάθος και τελειώνει...χειρότερα. Ξεκινάει με κλασσική ιστορία που ο καλός το παίζει δύσκολος για να κάνει την καλή την πράξη (την οποία του την ζητάει ο πρόεδρος της U.S. of A. mothafucka) αλλά στο τέλος την κάνει και κάποια στιγμή η ιστορία πάει στο διάστημα...όχι σοβαρά...η ιστορία τείνει να γίνει Star Wars.

Υποθέτω πως το Machete έπεσε στην παγίδα τον horror movies χωρίς να είναι horror movie. Η πρώτη ταινία απίστευτη, τρομερή εντυπωσιάζει και άλλα τέτοια διθυραμβικά ενώ όταν οι δημιουργοί πάνε στην δεύτερη ταινία δεν ξέρουν πως να ξεπεράσουν την απρόσμενη επιτυχία της πρώτης οπότε το γυρνάνε σε κωμωδία. Έχει βέβαια και κάποιες καλές στιγμές αλλά σε γενικές γραμμές η ταινία αποτυγχάνει τόσο να δώσει το feel των ταινιών των 70s, 80s όσο και μία καλή εμπειρία σε αυτόν που την παρακολουθεί.

Αυτή ήταν η πρώτη ταινία από τις ταινίες με hollywood-ιανό budget που ήθελα να δω και απογοητεύτηκα. Σάββατο ετοιμάζομαι για ταξιδάκι στη Μέση-Γη και στον κόσμο του Τόλκιν με τον Bilbo Baggins για παρέα μου και ελπίζω αυτή τη φορά να μη απογοητευτώ.

Και ερίστω εν παρόδω σχετικά με τον  Rodriguez βρήκα ένα βίντεο του που εξηγεί πως κάποιος μπορεί να κάνει μια ταινία με πάρα πολύ λίγα λεφτά όπως έκανε ο ίδιος με το El mariachi.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου