Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

5η Έκθεση Retrocomputers


Το Σαββατοκύριακο που πέρασε είχα την ευκαιρία να παρευρεθώ σε μια έκθεση παλαιών υπολογιστών. Είχε κανένα δίμηνο που το είχα μάθει και ανυπομονούσα πολύ γιατί αφενός μ αρέσουν πολύ οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και οι video game consoles του παρελθόντος και αφετέρου είχα πάει στην αμέσως προηγούμενη έκθεση και είχα περάσει καλά (για την ακρίβεια μου έτρεχαν τα σάλια με όλα αυτά τα μαραφέτια που είχα δει).

Έτσι λοιπόν το Σάββατο το απόγευμα επισκέφθηκα την έκθεση. Είχε πολλά εκθέματα αλλά αυτό που ήθελα να δω από κοντά ήταν ο πρώτος ελληνικός Η/Υ ο ΚΑΤ. Μπήκα στην αρχή παίζοντας αδιάφορος και ενώ μιλούσα με ένα από τα παιδιά που διοργάνωναν την έκθεση του πετάω στο αδιάφορο "Ε, διάβασα ότι θα έχετε και τον πρώτο Η/Υ!". "Ναι, από δω" είπε και μου έδειξε τον δρόμο προς το ελληνικό θαύμα! Ενώ άγγιξα και χρησιμοποίησα τους περισσότερους υπολογιστές που ήταν ανοιχτοί στην έκθεση (πληκτρολογούσα help σε όλους μπας και μου βγάλει καμιά λίστα με εντολές αλλά τίποτα, όλοι είχαν την ίδια απάντηση "Syntax error") αυτόν δεν τον άγγιξα καθόλου.

Πραγματικά φοβόμουν να τον αγγίξω σαν να είναι κάποιο εύθραυστο αγαλματάκι του κυκλαδικού πολιτισμού. Θα έπρεπε να τον βάλουν σε προθήκη αφού οι Έλληνες δεν είναι γνωστοί για τις μεγάλες τους ικανότητες στην επιστήμη της πληροφορικής και το μόνο ίσως που να έχουν να επιδείξουν να είναι ο ΚΑΤ. Αν κάποιος θέλει να μάθει περισσότερα για τον ΚΑΤ μπορεί να διαβάσει προηγούμενο post μου.

Αφού ξεπέρασα το σοκ του πρώτου ελληνικού Η/Υ συνέχισα με τα άλλα εκθέματα. Ξαναείδα από κοντά υπολογιστές όπως ο ZX Spectrum ZX81 και αρκετούς άλλους που δεν ήξερα. Όταν οι υπολογιστές αυτοί είχαν κατακλείσει την αγορά εγώ ή ήμουν πολύ μικρός ή αγέννητος. Αυτοί που μου θύμισαν κάτι από το παρελθόν είναι η Amiga που έπαιζα σε ένα μαγαζί της γειτονιάς μου (για 30 λεπτά παιχνίδι πλήρωνες τότε 100 δρχ.) και τον Amstrad που ένας φίλος είχε και είχαμε παίξει μια φορά Mario Bros. Η σχέση μου με τους Η/Υ τότε ήταν πολύ μικρή αφού ούτε οι φίλοι μου είχαν (όλοι είχαν κονσόλες) αλλά ούτε εγώ τους ήξερα (εκτός από την Amiga).

Στην έκθεση ακόμα υπήρχαν Mega Drive και Super Nintendo (οι μεγάλες μου αγάπες της παιδικής μου ηλικίας), NES με τον ROB, Amiga CD32, Panasonic 3DO, Atari Jaguar και πολλές άλλες κονσόλες που στα 10 με 16 μου χρόνια μου είχαν πάρει τα μυαλά. Υπήρχε ακόμα και ένα Virtual Boy. Για δεύτερη λοιπόν φορά στη ζωή μου δοκίμασα να παίξω και τα αποτελέσματα είναι ίδια...με ζαλίζει. Νομίζω ήταν και ένας από τους σημαντικότερους λόγους που η Nintendo το πέταξε στα σκουπίδια μετά από λίγους μόνο μήνες κυκλοφορίας του.

Στο τομέα των arcades είχαν φέρει μια κατασκευή που είχε φτιάξει κάποιος από ξύλο και κάποιον υπολογιστή ο οποίος έτρεχε MAME μέσω ενός front-end( νομίζω το λέγανε MaLa). Αξίζουν συγχαρήτήρια σε αυτόν που το έφτιαξε γιατί η δουλειά ήταν πάρα πολύ καλή και με έβαλε σε σκέψεις να χτίσω κι εγώ κάτι παρόμοιο.

Είχαμε και μία μικρή μάχη στο Street Fighter με μένα, την κοπέλα μου, μια φίλη της και τον Javatzi. Το μικρό μας πρωτάθληματάκι έληξε με τον Javatzi να μου παίρνει τα σώβρακα και να περιμένω την επόμενη μάχη μας στο μέλλον για να πάρω την revance.

Τέλος να πω ένα μπράβο και ένα ευχαριστώ στους διοργανωτές της έκθεσης αφού όχι μόνο δέχτηκαν να μπουν σε αυτό το κόπο για να δούμε όλοι μας την ιστορία των υπολογιστών αλλά άφησαν και τα αντικείμενα τους ώστε να τα αγγίξει ο κόσμος και να παίξει μαζί τους. Καταλαβαίνω πως είναι να κάνεις τον κόπο να μαζεύεις παλιά αντικείμενα. Εν αναμονή σε νέα έκθεση λοιπόν και νέες αναμνήσεις!

1 σχόλιο:

  1. Πολύ ωραία έκθεση! Όσο για τα ματσάκια τυχερός ήμουν , όλο μπουνιές και κλωτσιές έκανα. Τη ρεβάνς θα τη πάρεις σίγουρα στο μέλλον. Δεν είναι ο τύπος μου τα παιχνίδια αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή