Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Επιθυμίες

Ξυπνάς κάθε πρωί και κοιτάς εναν καθρέφτη για να ορίσεις τον εαυτό σου ανάμεσα σε άλλους αντικατοπτρισμούς Κλείνεις λοιπόν σε αυτόν τον ορισμό όλες σου τις επιθυμίες και τα όνειρα, όλες τις ντροπιαστικές πράξεις του παρελθόντος άλλα και αυτές που ετοιμάζεσαι να κάνεις και ξεκινάς τη μέρα σου με ένα ψεύτικο χαμόγελο για να ξεγελάσεις τους άλλους αλλά κυρίως τον εαυτό σου.

Έτσι λοιπόν αγόγγυστα το βάρος των επιθυμιών σου το κουβαλάς από δω και από κει κρυμμένο σε μανδύες που ο άνθρωπος επινόησε για να ορίσει την ύπαρξή του. Όμως ποιος είσαι;

Μήπως είσαι αυτός που ζητάει τσιγάρα στο περίπτερο ή εκείνος που επιλέγει στο εστιατόριο το φαγητό του. Ξυπνάς από το λήθαργο και δεν βλέπεις κανέναν μέσα σου. Δεν υπάρχεις. Η υπόσταση σου έχει εξαφανιστεί γιατί ο καθένας βλέπει σε σένα κάτι διαφορετικό και εσύ απεγνωσμένα προσπαθείς να ορίσεις ακόμα τον εαυτό σου ανάμεσα τους.

Βγαίνεις έξω, μεθάς και ανταλλάσσεις παλιές ιστορίες από το στρατό ή παλιούς έρωτες. Όμως ποτέ δεν λες αυτό που θες να πεις αλλά λόγια που οι άλλοι θέλουν να ακούσουν.
Οι επιθυμίες σου έχουν εξαφανιστεί.

Όχι μην φοβάσαι. Δεν εξαφανίστηκαν. Υπάρχουν ακόμα. Το βάρος υπάρχει ακόμα μα σε βαραίνει περισσότερο το βράδυ που γυρνάς στο σπίτι. Χωρίς αυτές δεν θα ήξερες ποιος είσαι. Χωρίς αυτές να σκεπάζουν τα όνειρα σου δεν θα υπήρχες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου